Verbinding als sleutel tot succes in een kleine gemeente

Het kleine landelijke Geetbets mag zich sinds 2024 een Kindvriendelijke Gemeente noemen en het label zorgt er letterlijk en figuurlijk voor verbinding. Irina Van Goethem, diensthoofd vrije tijd, trekt er al enkele jaren aan de kar van het kindvriendelijk beleid. We vroegen haar enkele tips om er elke dag mee aan de slag te gaan.

Wat is de essentie van kindvriendelijk beleid voor jou?

Voor een kleine, landelijke gemeente is werken aan kindvriendelijk beleid niet altijd evident. Bereikbaarheid, mobiliteit en de spreiding van voorzieningen vormen er bijvoorbeeld dagelijkse uitdagingen. Toch bewijzen wij elke dag dat kindvriendelijkheid niet afhangt van schaalgrootte, maar van de manier waarop je naar kinderen en jongeren kijkt: als volwaardige actoren in je gemeente, waar je mee in gesprek gaat om hun ideeën op te pikken.

Wat is volgens jou de lastigste drempel om tot een kindvriendelijk project te komen?

Tijd. Kindvriendelijkheid blijvend op de agenda houden, ook op je eigen agenda, vraagt tijd. In kleine gemeenten zit het vaak in kleine acties, die niet altijd even zichtbaar zijn. Je bent vaak meer bezig met het letterlijk doen en effectief uitvoeren van acties, dan erover te communiceren.

Wie is de meest dankbare partner in jullie kindvriendelijk verhaal?

Voor ons zijn de scholen een heel dankbare partner. Via structureel overleg groeiden waardevolle samenwerkingen rond participatie, zorg en respectvol samenleven. We vonden extra partners, die mee bouwen aan een verbindende aanpak rond zorgvragen op school. Dat resulteerde bijvoorbeeld in de Respectdag, een jaarlijks event rond pestpreventie en verdraagzaamheid.

We kunnen ook rekenen op een aantal bovenlokale samenwerkingen, zoals bijvoorbeeld het intergemeentelijk Huis van het Kind, de UiTPAS Beleefregio, het bovenlokaal netwerk Mensen in Armoede en de intergemeentelijke samenwerking rond het BOA-decreet. Via al deze samenwerkingen en netwerken brengen we vrije tijd, welzijn en zorg dichter bij kinderen en hun gezinnen. Zeker in een plattelandscontext, waar mobiliteit vaak een drempel vormt, maken die verbindingen een wereld van verschil.

Wat is dé quick win die je iedereen kan aanraden?

Ga in gesprek met kinderen en jongeren, waar dan ook. Hun ideeën leiden vaak tot eenvoudige, haalbare acties. Zo betrokken we kinderen en jongeren bij de inrichting van speelplekken, niet alleen om te spelen maar ook als ontmoetingsruimte voor de buurt. Zo bouwden we ons groen speelweefsel uit tot sociaal bindweefsel.

Wat vind jij het leukst aan werken aan kindvriendelijkheid?

Het werken met kinderen is voor mij het leukst. Zij hebben een eerlijke, ongecompliceerde kijk op de wereld. In combinatie met hun grenzeloos vermogen om te dromen, zorgt dat telkens voor frisse inzichten en nieuwe inspiratie.

Om af te sluiten: wat moet je minstens in je denkbeeldige kast hebben liggen om aan kindvriendelijkheid te werken?

Een flinke dosis nieuwsgierigheid, een gezonde portie koppigheid en het geloof dat de wereld gezien door kinderogen aanvult wat volwassenen vaak missen.

Kindvriendelijkheid is geen project, maar een manier van kijken en handelen – elke dag opnieuw.